กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 315 ในที่สุดก็ได้เห็นตัวจริงแล้ว!
หม่าโถวเป็นคนขี้ระแวงโดยนิสัย และไม่เคยประเมินเยว่เสี่ยวกุ้ยต่ำเกินไป เขายังคงเหลือบมองลิ้นชักโต๊ะเขียนหนังสือในห้อง
หลังจากตรวจดูอย่างละเอียดและไม่พบสิ่งผิดปกติ เขาก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง... ก่อนย้ายของไปไว้ตำแหน่งอื่น
เยว่เสี่ยวกุ้ยมองอาหารร้อน ๆ ที่วางอยู่บนโต๊ะ ก่อนจะหยิบเกี๊ยวลูกหนึ่งยัดใส่ปากเสี่ยวหู่อย่างกะทันหัน
เสี่ยวหู่อยากกินมานานแล้ว เขารีบเคี้ยวกลืนโดยไม่สนใจว่าเกี๊ยวจะร้อนลวกปาก ก่อนใช้มือเช็ดคางลวก ๆ
การแอบกินแอบดื่มในสถานการณ์แบบนี้ช่างตื่นเต้นจริง ๆ เสี่ยวหู่คิดในใจ
มีสายลับบ้านไหนทำแบบนี้กันบ้าง!