กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 272 จดหมายข่มขู่ อยากได้เด็กคืนก็เอาคนมาแลก
เติ้งหู่นั่งตาแดงอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย มองจางเสี่ยวฉินที่ยังหลับไม่ตื่น ในใจเขาเป็นห่วงจนแทบทนไม่ไหว แต่เขาจะล้มลงไม่ได้ เขาเป็นหัวหน้าครอบครัว เป็นที่พึ่งของทุกคน
ทันทีที่จางเสี่ยวฉินลืมตา เธอก็เห็นเติ้งหู่ที่ตาบวมแดง หัวใจพลันหนักอึ้ง
"ลูก...ลูกอยู่ไหน?"
เติ้งหู่พยายามกลั้นอยู่นาน แต่สุดท้ายก็กลั้นไม่ไหว เขากอดมือจางเสี่ยวฉินแล้วร้องไห้โฮ
"ลูกถูกคนร้ายอุ้มไปแล้ว!"
"ฮือ ๆ ๆ ผมผิดเอง ที่รัก ผมไม่ควรปล่อยให้คุณอยู่บ้านคนเดียวเลย ฮือ ๆ...คุณวางใจเถอะ ทุกคนออกไปตามหาลูกกันหมดแล้ว ซูหยางต้องไม่เป็นอะไรแน่"
เสียงสะอื้นของเติ้งหู่ดังขึ้นเรื่อย ๆ จนจางเสี่ยวฉินที่เป็นแม่กลับรู้สึกเจ็บปวดใจเสียจนร้องไห้ไม่ออก