กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 268 ความหวานของสองคู่นี้ทำเอาแทบสำลัก
เหวินจืออวี่กอดทั้งสองคนไว้นานมาก จนกระทั่งอวี๋เจียวหยุดสั่น ลมหายใจค่อย ๆ กลับมาสม่ำเสมอ และเริ่มหลุดพ้นจากอารมณ์เหล่านั้นทีละน้อย
เขาจึงค่อย ๆ คลายอ้อมแขนออก แน่นอนว่าเหวินจืออวี่ไม่ลืมสังเกตอวี๋เนี่ยนด้วย แต่น่าเสียดายที่อารมณ์ของเธอมั่นคงเกินไป ไม่เผยความอ่อนแอออกมาแม้แต่น้อย แม้แต่อุณหภูมิร่างกาย ชีพจร และการเต้นของหัวใจก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
เหวินจืออวี่รู้ว่าเธอปิดกั้นตัวเองอีกแล้ว เรื่องนี้กลายเป็นความเคยชินทางจิตใจไปเสียแล้ว
เมื่อเทียบกับอารมณ์อันรุนแรงของอวี๋เจียว คนอย่างอวี๋เนี่ยนที่ยากจะคาดเดากลับเป็นกรณีที่รับมือได้ยากที่สุด