เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 255 กุ้ยกุ้ยจอมแสร้งไร้เดียงสา
ตอนเที่ยงของวันถัดมา ในที่สุดข่งหมิงก็หาโอกาสพูดคุยกับเยว่เสี่ยวกุ้ยได้
"นายปลอมตัวได้เหมือนเกินไปแล้ว ที่แท้นายก็คือคนเก่งที่ทำให้หม่าโถวหลงจนหัวปักหัวปำนี่เอง!"
เยว่เสี่ยวกุ้ย "..."
"นายมาทำไม?" ข่งหมิงเข้าสู่ประเด็นสำคัญ
"จ้าวเถียนมีไข้ไม่ลดสักที ยาลดไข้ที่พวกเราเอามาไม่พอ ตอนติดต่อหายา พวกเราบังเอิญเจอหม่าโถวเข้าแล้วถูกจำได้ อีกอย่างหม่าโถวยังเผลอพูดถึงเรื่องที่นายถูกเปิดโปงด้วย ภารกิจของฉันก็คือพานายกลับไป"
"ที่เฮงซวยแบบนี้พวกเราไม่อยู่แล้ว ในเมื่อพวกมันระแวงนายอยู่ ต่อให้อยู่ต่อไปก็ไม่มีความหมายอะไร"
"พวกเราต้องรับรองความปลอดภัยของนาย!" เยว่เสี่ยวกุ้ยพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังเคร่งขรึม
ข่งหมิงสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ไม่ได้รับมานาน
"ได้"