กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 227 ความผูกพันของเพื่อนวัยเด็ก
เมื่อเหวินซิงเทียนรู้สึกตัว เขาก็สัมผัสได้ว่ามีอะไรบางอย่างปิดอยู่บนดวงตา ขณะที่กำลังจะลืมตาดูว่าสายตากลับมาเป็นปกติหรือยัง มือข้างหนึ่งที่อบอุ่นและนุ่มนวลก็ยกขึ้นปิดตาเขาไว้
"อย่าขยับ!"
เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย หัวใจของเหวินซิงเทียนก็เต้นกระหน่ำ คิดไม่ถึงว่าคนที่เฝ้าอยู่ข้างเตียงตอนเขาบาดเจ็บจะเป็นหญิงสาวที่เขาหมายปอง มุมปากจึงเผยรอยยิ้มอบอุ่นออกมาโดยไม่รู้ตัว
"มีเจียวเจียวอยู่ด้วย อาการบาดเจ็บที่ตาของฉันก็เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย"
อวี๋เจียวยกมือออก เมื่อสัมผัสนั้นหายไป เหวินซิงเทียนก็อดรู้สึกผิดหวังไม่ได้