กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 199 ยิ่งไม่ได้ครอบครองก็ยิ่งถวิลหา
หลังคลอดลูกแล้ว เติ้งหู่มองจางเสี่ยวฉินที่นอนอยู่บนเตียงด้วยความสงสารจับใจ เมื่อเห็นใบหน้ายามหลับที่ไร้การป้องกันตัวและมุมปากที่ถูกกัดจนแตก เขาก็รู้ว่าเมื่อครู่เธอต้องเจ็บปวดมากแน่ ๆ
เขายกมือทั้งสองข้างขึ้นปิดหน้า ก่อนสะอื้นออกมาด้วยความหวาดกลัวที่ยังหลงเหลืออยู่
เฉินชุ่ยฮวาอุ้มเด็กน้อยไว้ในอ้อมแขน มองใบหน้าเหี่ยวย่นเล็กน้อยของทารก เธออุ้มอย่างเก้ ๆ กัง ๆ
"ตัวนุ่มนิ่มจังเลย ตัวเล็กนิดเดียวเอง ซุนกั๋ว นายรีบมาดูสิ!"
ซุนกั๋วมองเด็กน้อยในอ้อมแขนภรรยา อยากยื่นมือไปลูบแก้ม แต่เมื่อเห็นฝ่ามือหยาบกร้านของตัวเองที่เต็มไปด้วยหนังด้าน ก็กลัวว่าจะทำให้เด็กเจ็บ
"ช่างเถอะ มือฉันไม่นุ่มเหมือนมือเธอ เดี๋ยวจะขูดผิวเด็กเอา"