กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 197 ทำอย่างไรถึงทำให้เขาคิดถึงไม่ลืม?
หัวใจของหม่าโถวเต้นกระหน่ำ ทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น ร่างกายของเขาก็เหมือนถูกไฟฟ้าช็อต โดยเฉพาะหนังศีรษะที่เกิดอาการคันยุบยิบอย่างประหลาด ราวกับกำลังเคลิบเคลิ้มจนถอนตัวไม่ขึ้น น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัว แฝงความตื่นเต้นที่ยากจะบรรยาย
"กุ้ยกุ้ย! เธอ... เธอ... ตอนนี้อยู่ที่ตลาดมืดหรือ?"
เยว่เสี่ยวกุ้ยมองเสี่ยวเฮยที่ยืนยิ้มกว้างอยู่ข้าง ๆ ก่อนพยักหน้า
"อืม ฉันเป็นคนที่มาติดต่อซื้อขายกับพวกพี่ค่ะ"
หม่าโถวรู้สึกคันหนังศีรษะมากขึ้นอีก เขาเงียบไปสองวินาทีก่อนถามว่า
"เธอสูบบุหรี่หรือเปล่า?"
เยว่เสี่ยวกุ้ยใจหายวาบ ก่อนตอบไปโดยไม่ทันคิด
"พวกเขาบอกว่ามันแพงเกินไป ฉันเลยไม่ได้สูบค่ะ!"