เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 188 มีแต่คนจ้องจะแย่งคนรักไปทั่ว
อวี๋เนี่ยนลืมตาขึ้นอย่างมึนงง ความรู้สึกแรกคือปวดศีรษะ เธอเหมือนฝันไปนับครั้งไม่ถ้วน ที่สำคัญคือตัวเองยังรู้ด้วยว่าสิ่งเหล่านั้นไม่ใช่ความจริง แต่ความเศร้าโศกอันหนักหน่วงกลับแทบทำให้เธอจมดิ่งจนหายใจไม่ออก
ทว่าหลังจากได้ระบายออกมาแล้ว ความรู้สึกโล่งใจที่เกิดขึ้นก็เป็นของจริง เธอยกมือขึ้นบังแสงที่ค่อนข้างจ้า เพื่อบรรเทาอาการแสบตา
เมื่อหันไปมองเตียงคนไข้ข้าง ๆ ก็เห็นเจียวเจียวนอนหน้าซีดอยู่ตรงนั้น ดูท่าคงไม่ถึงตายแล้ว
เธอหรี่ตาลง นึกย้อนถึงช่วงเวลาสุดท้ายที่เม็ดทรายหมุนวนขึ้นมาเองและเกิดเป็นกระแสลมหมุนขนาดเล็ก คนทำงานวิจัยอย่างเธอมีหรือจะแยกไม่ออกว่านั่นเป็นลมตามธรรมชาติหรือไม่ ดูเหมือนพอเจียวเจียวฟื้นแล้ว เธอคงต้องคุยเรื่องนี้กันให้ดีสักหน่อย