กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 179 ขอเพียงยังมีชีวิต ก็ยังมีโอกาส
"พวกคุณกำลังทำอะไร?"
"ทำไมถึงจับตัวผมไว้!"
เฉินเซิงถูกกดตัวลงบนโต๊ะ มือทั้งสองข้างถูกมัดแน่น เขาจ้องเถียนฟู่เขม็ง
เถียนฟู่ไม่มีเวลาสนใจเรื่องอื่น ในที่สุดเขาก็จับพิรุธของอีกฝ่ายได้แล้ว เขารื้อค้นใต้โต๊ะของเฉินเซิงอยู่พักหนึ่ง ก่อนหยิบอุปกรณ์ชิ้นเล็กที่มีไฟสว่างอยู่ออกมา
มันคือเครื่องส่งวิทยุขนาดเล็กแบบง่าย ๆ!
เถียนฟู่รู้สึกเย็นวาบไปทั้งศีรษะ ก่อนหน้านี้เขาเคยตรวจค้นแล้ว แต่ตอนนั้นยังไม่มีของชิ้นนี้อยู่เลย ถ้าเป็นอย่างนั้น ทุกความเคลื่อนไหวของพวกเขาก็เท่ากับอยู่ภายใต้การเฝ้าจับตาของศัตรูมาตลอดไม่ใช่หรือ?