กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 177 ความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่าง
เมื่ออวี๋เจียวกับอวี๋เนี่ยนไม่อยู่ จางเสี่ยวฉินก็รู้สึกเหงาขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เติ้งหู่จึงต้องหาเวลามาอยู่เป็นเพื่อนเธอให้มากขึ้น
"เมียจ๋า รอพวกเธอสองคนกลับมา พวกเรารับพวกเธอเป็นน้องสาวบุญธรรมกันดีไหม!"
"ฉันจะสาบานเป็นพี่น้องกับพวกเธอสองคน!"
จางเสี่ยวฉินมองท่าทางจริงจังของเติ้งหู่
"คุณนี่มัน... ฮ่า ๆ ไม่ไหวแล้ว... ถึงตอนนั้นลองถามพวกเธอดูก็ได้!" น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความจนใจ
"ขอแค่เมียมีความสุข จะให้ฉันทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น ต่อให้พวกเธออยากให้ฉันเป็นน้องชาย ฉันก็ยอมเต็มใจ!"
"โอ๊ย! หู่จื่อ คุณอย่าทำให้ฉันหัวเราะอีกสิ ท้องแก่แล้วนะ ฮ่า ๆ ๆ!" เห็นได้ชัดว่าจางเสี่ยวฉินชอบคำพูดแบบนี้ของเติ้งหู่มาก