กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 145 ความเลื่อมใสอย่างไม่ลืมหูลืมตา
สมาชิกหน่วยรบพิเศษตาไว เห็นกู้เย่กำลังเดินมา จึงรีบกลับไปยืนประจำตำแหน่งของตัวเองให้เรียบร้อย
สีหน้าของหยางอู่ก็กลับมาเคร่งขรึมเช่นกัน
เมื่อกู้เย่ยืนประจำที่ ไป๋ชิงซงก็เป็นฝ่ายเปิดฉากก่อน เขามองกู้เย่ที่ฝึกพวกเขาอย่างหนักหน่วงทุกวัน
"ครูฝึกใหญ่ ผมขอตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับความสมเหตุสมผลของวิธีฝึกของคุณ!"
กู้เย่พอจำไป๋ชิงซงได้อยู่บ้าง อีกฝ่ายเป็นลูกหลานนายทหาร เรียนดีและประพฤติดีมาตั้งแต่เด็ก นับว่าเก่งรอบด้านอยู่พอสมควร
"พูดมาสั้น ๆ!"
เมื่อเห็นว่ากู้เย่ดูพูดง่าย ไป๋ชิงซงจึงเริ่มวิจารณ์วิธีการฝึกทั้งหมดอย่างยืดยาว เรียกร้องให้ยกเลิกทั้งหมด แล้วกลับไปใช้ระบบการฝึกแบบเดิม
"..."