เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 108 สิ้นสุดการฝึกรวม กับจิตแพทย์
บนเครื่องบิน
เติ้งหู่มองคนที่กำลังอ่านหนังสือพิมพ์ด้วยสีหน้าไม่พอใจ
"ทำไมนายต้องตามพวกเรามาด้วย?"
"เติ้งหู่ เขาได้รับคำสั่งให้ไปศึกษาดูงานที่หน่วยของเรา อย่าเสียมารยาทสิ" เมิ่งกังเฉียงสังเกตมาพักหนึ่งแล้ว ตั้งแต่หมอเหวินขึ้นเครื่อง เติ้งหู่ก็ทำท่าเหมือนกระทิงที่พร้อมจะขวิดคนตลอดเวลา
"ฮึ!" เติ้งหู่หันหน้าหนี ไม่ยอมมองพวกเขา จมอยู่กับอารมณ์ของตัวเองอย่างสิ้นเชิง
ทหารองครักษ์สังเกตเห็นบรรยากาศผิดปกติระหว่างทั้งสองคน จึงพูดว่า "ผู้บัญชาการกองพลครับ สังเกตไหมครับว่าเติ้งหู่ตอนนี้เหมือนตอนเพิ่งมาอยู่หน่วยของเราไม่มีผิด"
"อืม จริงด้วย" เมิ่งกังเฉียงพยักหน้า
"จืออวี่ อย่าถือสาเติ้งหู่เลยนะ เขายังเด็ก ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว"
แม้แต่เมิ่งกังเฉียงเองก็ยังรู้สึกว่าคำพูดนี้ฟังดูฝืนอยู่บ้าง