กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 96 การฝึกหน่วยรบพิเศษ (ไม่ละอายต่อมโนธรรม)
เมื่อเหล่าทหารลากเสิ่นจวิ้นเจี๋ยกลับมาถึงหอพัก ก็พบว่าเตียงนอนที่พวกเขาเฝ้ารอหายไปหมดแล้ว
สิ่งที่มาแทนคือเสื่อฟางเย็น ๆ ที่ปูเรียงกันอยู่บนพื้น
เสิ่นจวิ้นเจี๋ยแทบยืนไม่ไหว พอมองเสื่อฟางบนพื้นก็อยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา
"โหดร้ายเกินไปแล้ว! ฉันเป็นหมอนะ ทำไมถึงต้องได้รับการปฏิบัติเหมือนเจ้าพวกทึ่มด้วย!"
สวี่ชิงซื่อกับกู้เย่หาเสื่อฟางผืนหนึ่งให้เสิ่นจวิ้นเจี๋ยนอนพัก แล้วช่วยนวดคลายกล้ามเนื้อให้เขาด้วย
"โอ๊ย! เจ็บจะตายอยู่แล้ว เบามือหน่อยไม่ได้หรือ? ฉันเจ็บจริง ๆ นะ!"
ต้นขาของเสิ่นจวิ้นเจี๋ยปวดจนกระตุก กู้เย่กับสวี่ชิงซื่อจับขาของเขาคนละข้างแล้วออกแรงนวดอย่างเต็มที่
"ไม่เจ็บไม่ได้หรอก ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้นายลุกไม่ขึ้นแน่"