เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 การฝึกหน่วยรบพิเศษ (อยากร้องไห้หรือ?)
ตลอดเส้นทาง เสียงเหวินซิงเทียนที่ดังออกมาจากโทรโข่งไม่เคยหยุด เหล่าทหารกำหมัดแน่นแล้วคลายออก ก่อนกำแน่นอีกครั้ง วนเวียนอยู่อย่างนั้น
จ้าวเถียนมองทหารด้านล่างที่กำลังถลึงตาใส่เขาด้วยสีหน้าดุดัน ก่อนหันไปมองเหวินซิงเทียนที่กำลังเยาะเย้ยอย่างเต็มกำลังอยู่ข้าง ๆ
"ผู้บังคับกองพัน โชคดีนะครับที่พวกเราไม่ได้อยู่กองพลที่สาม ไม่อย่างนั้นถ้าพวกเขามาเอาคืนทีหลัง พวกเราคงรับมือไม่ไหวแน่"
"กลัวอะไร! ดูท่าทางขี้ขลาดของนายสิ พวกเราไม่ได้ฝึกไปพร้อมกับพวกเขาหรือไง? ถึงตอนนั้นพอเรียนรู้แล้ว ก็แอบไปฝึกกันเองไม่ได้หรือ?"
"อย่ามาบังสายตาฉัน ทำให้ฉันพูดได้ช้าลง!"
เหวินซิงเทียนผลักจ้าวเถียนออกไปเล็กน้อย
จ้าวเถียนทำหน้าขมขื่น
"ผู้บังคับกองพัน อย่าเล่นงานพวกเดียวกันสิครับ! ตอนนี้พวกเราอยู่ฝ่ายเดียวกันนะ!"