กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75 หอส่งสัญญาณสร้างเสร็จแล้ว
"เฮ้ ๆ ๆ! ระวังหน่อย อย่าทำพังเชียวนะ!"
"วางตรงกลาง อย่าให้เอียงเด็ดขาด แล้วสายล่อฟ้าล่ะ? ติดตั้งขึ้นไปด้วย!"
"นอกจากต้องมั่นคงปลอดภัยแล้ว ยังต้องดูสวยงามด้วย เข้าใจไหม!"
เติ้งหู่ถือโทรโข่งยืนตะโกนสั่งการอย่างร้อนรนอยู่ใต้หอส่งสัญญาณ ส่วนกู้เย่ที่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ อย่างใจเย็นได้แต่ส่ายหน้า
ทั้งที่คนท้องเป็นภรรยาของเติ้งหู่แท้ ๆ ทำไมเจ้าหมอนี่ถึงกระวนกระวายขนาดนี้กัน?
ช่างเทคนิคเองก็ร้อนใจจนเหงื่อท่วมศีรษะ
"เลิกตะโกนได้แล้ว! ตอนนี้กำลังลุ้นกันอยู่ไม่เห็นหรือ?"
เติ้งหรี่ตามองคนที่อยู่ด้านบนแล้วเอียงศีรษะ
"นายว่าอะไรนะ? ฉันไม่ได้ยิน ไม่ได้ยิน! พูดดัง ๆ หน่อย!"