เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 61 ช่วยเหลือได้สำเร็จ
หยางอู่มองท่าทางสบาย ๆ ของกู้เย่แล้วรู้สึกอยากลองฝีมือขึ้นมาเช่นกัน เขาเดินเข้าไปใกล้กู้เย่ ก่อนเหวี่ยงหมัดใส่ทันที
กู้เย่สัมผัสได้ถึงแรงลมจากหมัดที่พุ่งเข้ามา ค่อนข้างรุนแรงทีเดียว มิน่าเล่าหยางอู่ถึงไม่เห็นคนอื่นอยู่ในสายตา เขากะว่าตัวเองรับหมัดนี้ได้ จึงไม่ได้หลบ
เพียงยกมือขึ้นคว้าหมัดของหยางอู่ไว้โดยตรง
หยางอู่ขมวดคิ้วทันที ความเจ็บปวดแล่นขึ้นมาตามข้อนิ้ว เขาคิดจะชักหมัดกลับ แต่กลับถูกกู้เย่จับตรึงไว้แน่น
เมื่อไม่มีทางเลือก เขาจึงเปลี่ยนไปโจมตีส่วนล่างของร่างกาย หากเขาเตะขาซ้าย กู้เย่ก็ใช้ขาขวาป้องกัน หากเปลี่ยนข้าง กู้เย่ก็เปลี่ยนขาตาม กู้เย่ยืนกอดอกอยู่กับที่โดยไม่ขยับไปไหนเลย
หลังลองเชิงอยู่พักใหญ่ สุดท้ายหยางอู่ก็หอบหายใจแรง แต่เขาไม่ยอมเชื่อว่าตัวเองจะทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้ จึงโยนหมวกลงแล้วบุกต่อทันที