เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51 กระสุนเจาะเกราะแรงระเบิดสูง ยิงนัดเดียวร่วงหนึ่งลำ
ตอนนี้อวี๋เจียวกับหม่าฟงกลับมายังจุดย่างอาหารที่ถูกพัดกระจัดกระจายแล้ว
อวี๋เจียวหาปลาที่ไหม้ดำตัวนั้นจนเจอ
"น่าเสียดายจริง ๆ! นี่เป็นปลาที่ฉันย่างได้ดีที่สุดแล้วนะ"
หม่าฟงพยักหน้าแรง ๆ เมื่อครู่เขาเพิ่งค้นพบว่าตัวเองมีฝีมือด้านการย่างอาหารแท้ ๆ ให้ตายเถอะ! แค่ยิงมันให้ตายยังน้อยไปด้วยซ้ำ...น่าจะเอาศพมันมาฟาดซ้ำอีกสักหน่อย!
เมื่อเห็นว่าหม่าฟงเสียใจยิ่งกว่าตัวเอง อวี๋เจียวก็รู้สึกดีขึ้นมาก
"ไม่เป็นไร! พรุ่งนี้พวกเราย่างกันใหม่ก็ได้ ไปพักผ่อนกันก่อนเถอะ"
"ก็ได้ครับ!"
ตอนกลางคืน อวี๋เนี่ยนกลับมาถึงบ้านหลังเล็ก วันนี้อวี๋เจียวไม่อยู่ เธอจึงรู้สึกไม่ค่อยชินอยู่บ้าง
ต้นกล้าผักหน้าบ้านเจริญเติบโตได้ดี โดยเฉพาะผักกาดขาวต้นเล็ก ๆ อีกไม่กี่วันก็กินได้แล้ว