เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 คนสมชื่อ หมดสิ้นความละอายใจ
“ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ!”
เถาซิงพูดอะไร เถาควงก็ตอบไม่ได้อยู่แล้ว
ตอนนี้เสียงที่ตอบเถาซิง ก็ยังเป็นเสียงแตรเหมือนเดิม
สัตว์อสูรรูปร่างคล้ายนกแร้งตัวหนึ่งกระพือปีกบินขึ้นตรงหน้าเถาควงไม่ไกล บนหลังของมันมีเย่เทียนเหินยืนอยู่
“จุ๊ ๆ ๆ เย่เทียนเหิน คงนึกไม่ถึงล่ะสิว่าตอนนี้ตกมาอยู่ในมือข้าแล้ว!”
รีบส่งน้ำหยินหยางกำเนิดฟ้าของเจ้ามา แล้วเรียกข้าว่า ‘พ่อ’ ซะ ข้าถึงจะไว้ชีวิตหมา ๆ ของเจ้าได้!
“ไม่งั้นข้าจะให้ท่านอาเถาควงควบคุมสัตว์อสูรให้ค่อย ๆ กินเนื้อเจ้าเดี๋ยวนี้เลย!”
พอเถาซิงเห็นเย่เทียนเหินอยู่บนหลังสัตว์อสูรรูปร่างคล้ายนกแร้ง เขาก็รีบตะโกนเยาะเย้ยเสียงเย็นใส่เย่เทียนเหินทันที
จากนั้นเขาก็พูดกับเถาควงอย่างดีใจว่า “ท่านอาเถาควง ที่แท้ท่านกำลังเตรียมเซอร์ไพรส์ให้ข้านี่เอง! ขอบคุณนะ เซอร์ไพรส์แบบนี้ข้าชอบสุด ๆ!”