เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 886 - ท่านพ่อ พวกเราก็จะไปด้วย!
"ต้ายา เอ้อร์ยา พวกเจ้าสองคนก็เข้ามาเถิด!"
เซี่ยเหรินร้องเรียกไปทางหน้าประตู
สาเหตุที่เขามั่นใจว่าบุตรสาวอีกสองคนก็มาด้วย เป็นเพราะเขามองเห็นเงาสองสายทอดผ่านเข้ามาในห้องนอน
"แหะๆ ท่านพ่อ อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะ!"
เอ้อร์ยาเห็นว่าเรื่องที่ตนแอบฟังถูกจับได้แล้ว รู้ดีว่าคงปิดบังท่านพ่อเซี่ยเหรินไม่ได้ จึงฝืนยิ้มแล้วเดินเข้ามา ยกมือโบกทักทายท่านพ่อเซี่ยเหรินตรงหน้า
ส่วนต้ายาเมื่อเห็นว่าน้องสาวทั้งสองคนก้าวออกไปแล้ว และท่านพ่อเซี่ยเหรินก็รู้เรื่องหมดแล้ว นางจึงจำต้องเดินตามเข้ามา ใบหน้าเผยความขัดเขิน ก้มหน้าลงต่ำดั่งคนที่ถูกจับได้คาหนังคาเขา ไม่กล้าสบสายตากับเซี่ยเหริน
"ดีจริงๆ สิ่งดีๆ ไม่รู้จักจดจำ แต่นิสัยเสียเรื่องแอบฟังอยู่หน้าห้องนี่เรียนรู้ได้ไวนัก ใช่หรือไม่"
เซี่ยเหรินมองดูบุตรสาวทั้งสามคนที่ยืนเรียงแถวอยู่ตรงหน้า พลางเอ่ยดุด้วยน้ำเสียงเข้มงวด