เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 842 - ผิงหยางโหวแบกท่อนหนามขอขมา!
บิดาตัวแถมของร่างเดิมมาอีกแล้วหรือ?
ทันทีที่เซี่ยเหรินได้ยิน บนใบหน้าก็พลันปรากฏแววแห่งความไม่พอใจขึ้นมาอย่างไม่อาจห้ามได้
เขาจำได้ว่าก่อนหน้านี้เคยบอกกับผิงหยางโหวไปแล้ว นับตั้งแต่วันที่ตัดขาดความสัมพันธ์ ต่างคนต่างเดินคนละทาง ทางใครทางมัน จากนี้ไปไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีก
คิดไม่ถึงเลยว่า ผิงหยางโหวจะยังหน้าหนาเดินทางมาอีก
คิดจริงๆ หรือว่าการมาขอโทษยอมรับผิด จะสามารถชดเชยบาดแผลที่เคยทำร้ายเขาไว้ในอดีตได้?
"ปล่อยให้เขาอยากทำอะไรก็ทำไป เขาอยากยืนรอหน้าจวนเซี่ย ก็ปล่อยให้เขารอไป!"
เซี่ยเหรินมองไปยังทิศทางประตูใหญ่ของจวนเซี่ย ไม่คิดจะออกไปพบผิงหยางโหวเลยแม้แต่น้อย
เมื่อกล่าวจบ ท้องของเขาก็ส่งเสียงร้องประท้วงออกมาอย่างไม่รักดี
เห็นได้ชัดว่ากิจกรรมอันหนักหน่วงเมื่อคืน ทำให้พลังงานในร่างกายร่อยหรออย่างรุนแรง