เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 776 - มอบรถบ้านให้เป็นของขวัญ
ซานยาไม่ได้โง่เขลาเหมือนเมื่อหนึ่งปีก่อนอีกต่อไปแล้ว
เรื่องราวบางอย่าง ยามนี้นางสามารถมองออกได้ด้วยตนเอง
ดั่งเช่นเรื่องในวันนี้ นางเพียงสังเกตสีหน้าและแววตาก็รับรู้ได้ว่ามีสิ่งผิดปกติซ่อนอยู่
"นี่มัน..."
เอ้อร์ยากระแอมไอเบาๆ ชั่วขณะนั้นไม่รู้ว่าจะตอบคำถามอย่างไร
เมื่อซานยาหันหน้าไป ยื่นปากน้อยๆ จ้องมองต้ายาผู้เป็นพี่สาวคนโต ต้ายาก็ไม่รู้ว่าจะเอ่ยตอบอย่างไรเช่นกัน จึงได้แต่ก้มหน้าลงและปิดปากเงียบสนิท
ทำให้ซานยาต้องฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่เจียงหว่านเอ๋อร์ผู้เป็นมารดา นางเอ่ยถามด้วยสีหน้ากระวนกระวายใจ
"ท่านแม่ ท่านตอบซานยามาเถิด พวกท่านรู้เรื่องนี้กันตั้งแต่นานแล้วใช่หรือไม่"
เจียงหว่านเอ๋อร์มองดูสายตาเว้าวอนของบุตรสาวคนเล็ก หัวใจพลันอ่อนยวบ พยักหน้าเบาๆ