เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 771 - สั่งสมจนเปี่ยมล้น ทะลวงขั้นต่อเนื่อง!
เซี่ยเหรินใคร่ครวญอย่างละเอียด พลันเข้าใจได้ทันทีว่าเจ้าสู่หวังผู้นี้เข้าใจความหมายผิดไป
เมื่อครู่เขาเพียงกวาดสายตามองสำรวจสู่หวังตั้งแต่หัวจรดเท้า จึงทำให้อีกฝ่ายนึกระแวงว่าเขามีความชมชอบด้านนั้น
ทว่าฟ้าดินเป็นพยาน ตัวเขามิได้มีความชมชอบพรรค์นั้นเลยแม้แต่น้อย
ที่เขามองสำรวจสู่หวังเช่นนั้น ก็เพราะกำลังเตรียมจะใช้ยันต์หุ่นเชิดหลอมมันให้กลายเป็นหุ่นเชิดต่างหาก
"ไว้ชีวิตเจ้าเรื่องนี้ย่อมทำได้ ทว่าข้าต้องขอยืมร่างของเจ้ามาใช้งานสักหน่อย!"
เซี่ยเหรินมองดูสู่หวังตรงหน้า มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
สิ้นเสียง เขาขยับจิตสั่งการ นำเอายันต์หุ่นเชิดที่เก็บไว้ในแหวนมิติออกมาทันที
ยามนี้สู่หวังมีร่างกายบาดเจ็บสาหัส จิตใจอ่อนแอถึงขีดสุด ย่อมเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดในการใช้ยันต์หุ่นเชิด