กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 749 - รีดทรัพย์จวนเจ้าเมืองจนเกลี้ยง
"สองล้านตำลึง"
พานหยางใจหายวาบ รีบเปลี่ยนคำพูดร้องตะโกนขึ้นมาทันที
ทว่าเซี่ยเหรินฝั่งตรงข้ามกลับนิ่งเฉยไม่สะทกสะท้าน
เมื่อเห็นดังนั้น พานหยางจึงจำต้องเพิ่มเงินชดใช้ขึ้นเรื่อยๆ
สามล้านตำลึง
สี่ล้านตำลึง
ห้าล้านตำลึง
กระทั่งเสนอไปถึงเก้าล้านตำลึง สีหน้าของเซี่ยเหรินก็ยังคงบึ้งตึงมืดมน
"ช่างเถอะ สิบล้านตำลึงก็สิบล้านตำลึง เพียงแต่หวังว่าเมื่อเจ้าปราสาทเซี่ยได้รับเงินชดเชยก้อนนี้แล้ว จะไม่เอ่ยถึงเรื่องนี้อีก และไม่เอาความอีกต่อไป"