กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 742 - เผชิญหน้าอย่างจริงใจ!
ซุนชีโกลวบรรพชนตระกูลซุนเบิกตากว้าง บนใบหน้าฉายแววตกตะลึงอย่างรุนแรง
หากไม่ได้เห็นด้วยตาตนเอง ต่อให้ตีให้ตายเขาก็ไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่าเจ้าหนูเซี่ยจะมีความสามารถที่ฝืนลิขิตฟ้าถึงเพียงนี้
เวลาเพียงครึ่งคืนสั้นๆ กลับเหนือกว่าความพยายามตลอดทั้งปีของตนในอดีต
สามารถฝึกฝนกระบวนท่าแรกของวิชาเพลงดาบขั้นเทวะมนุษย์สามดาบอเวจีได้สำเร็จ
เสียงสายลมพัดผ่านวูบหนึ่ง
ร่างของซุนชีโกลวพลันเลือนหายไปจากหลังคาศาลาหินในพริบตา
เมื่อปรากฏกายอีกครา ก็มายืนอยู่เบื้องหน้าของเซี่ยเหรินราวกับเคลื่อนย้ายพริบตา
"ท่านอาจารย์"
เมื่อเซี่ยเหรินเห็นอาจารย์ซุนชีโกลวอยู่ตรงหน้า จึงรีบประสานมือคารวะด้วยความนอบน้อมทันที