เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 740 - เซี่ยเหรินกราบอาจารย์!
ในตอนแรกเซี่ยเหรินยังคิดว่าตนเองฟังผิดไป
ทว่าเมื่อเห็นบรรพชนตระกูลซุนมองดูตนราวกับกำลังมองดูของล้ำค่า
ทำให้ในที่สุดเขาก็มั่นใจได้ว่า ตนเองไม่ได้ยินผิดไปอย่างแน่นอน
บรรพชนแห่งตระกูลซุนแห่งสู่โจว ต้องการที่จะรับตนเป็นศิษย์เอกคนสุดท้ายจริงๆ
นี่คือตัวตนที่ก้าวข้ามขั้นปรมาจารย์ใหญ่ไปแล้วเชียวนะ
ยอดฝีมือบนป้ายหลงป่างเมื่ออยู่ต่อหน้าคนเหล่านี้
ก็เป็นได้เพียงฝูงไก่ดินสุนัขกระเบื้องเท่านั้น
มีที่พึ่งอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ หากตนไม่ยอมไขว่คว้าเอาไว้ ย่อมเป็นการทิ้งโอกาสทองไปโดยเปล่าประโยชน์อย่างที่สุด
หากได้เป็นศิษย์เอกคนสุดท้ายของบรรพชนตระกูลซุนแห่งสู่โจว ความสัมพันธ์ระหว่างปราสาทตระกูลเซี่ยกับตระกูลซุนแห่งสู่โจวย่อมแน่นแฟ้นยิ่งขึ้นไปอีกขั้น