เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 607 - ตั้งรกราก ณ สู่โจวแดนใต้!
หลังจากผ่านด่านชายแดนมาได้ ขบวนรถของเซี่ยเหรินก็เร่งความเร็ว มุ่งหน้าลงใต้ต่อไป
แม้ว่าที่นี่จะถือเป็นดินแดนทางใต้ของต้าจี้แล้ว มิใช่ดินแดนแห้งแล้งทางเหนืออีกต่อไป
ทว่าเพื่อความปลอดภัย ก็ยังคงต้องเดินทางลงใต้ต่อไปให้ลึกกว่าเดิม
ยิ่งเดินทางลงใต้มากเท่าใด สีหน้าท่าทางของชาวบ้านที่พบเห็นตามรายทางก็ยิ่งดูสดใสมีชีวิตชีวามากขึ้นเท่านั้น
ไม่ซูบผอมจนเห็นกระดูก เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งเหมือนอย่างผู้ลี้ภัยในดินแดนแห้งแล้งทางเหนือ
ยามพลบค่ำที่ต้องหยุดพักผ่อน
ขบวนรถของเซี่ยเหรินมิได้เข้าไปพักค้างแรมในเมือง
แต่เลือกที่จะตั้งค่ายพักแรมกลางแจ้งในป่า
เซี่ยเหรินที่เปลี่ยนกลับมาเป็นรูปลักษณ์ของท่านเซี่ยตั้งแต่นานแล้ว ได้จุดกองไฟขึ้น เตรียมจะทำอาหารกินร่วมกับทุกคนในขบวนรถ