เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 572 - หยั่งเชิง เอ้อร์ยาดีใจจนแทบคลั่ง!
นี่เป็นครั้งแรกที่เอ้อร์ยานึกสงสัยว่า เซี่ยเซียนเซิงก็คือเซี่ยเหริน
ตอนนี้นางแทบอยากจะวิ่งลงจากรถไปทันที เพื่อไปถามต่อหน้าเซี่ยเซียนเซิงว่าเขาคือท่านพ่อเซี่ยเหรินใช่หรือไม่
แต่นางก็สะกดกลั้นใจไว้ รู้ดีว่าแม้จะเป็นเรื่องจริง คนข้างนอกก็คงไม่มีทางยอมรับ มิเช่นนั้นคงยอมรับไปตั้งนานแล้ว
"ดูท่าแล้ว หากอยากรู้ความจริง จำเป็นต้องลงมือหยั่งเชิงดูสักหน่อย จึงจะรู้ได้"
เอ้อร์ยาพึมพำกับตนเองในใจเงียบๆ
เวลานี้ดึกมากแล้ว หากผลีผลามลงไปหยั่งเชิง มีแต่จะทำให้ไก่ตื่นเสียเปล่า
เมื่อคิดได้เช่นนี้ นางจึงตั้งใจว่าในเช้าวันพรุ่งนี้จะเข้าไปใกล้ชิดเซี่ยเซียนเซิง แล้วค่อยหาทางหยั่งเชิงดูให้กระจ่าง
"พี่รอง เหตุใดพี่ยังไม่นอนอีกเล่า"
ซานยาที่นอนอยู่ด้านในสุดลืมตาขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ เห็นเอ้อร์ยานั่งอยู่บนเตียง