เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 547 - ขวัญทหารสั่นคลอน ขุนพลกังขา!
"บัดซบ หากไอ้คนแซ่ฉินตกอยู่ในมือของข้า ข้าจะทำให้มันต้องอยู่อย่างทรมานจนมิสู้ตาย!"
จูต้าซ่วยเคียดแค้นชิงชังเป็นล้นพ้น
ในใจก่นด่าสาปแช่งว่านฟูจ่างฉินที่แปรพักตร์ไปเข้ากับหลานจวินอย่างดุเดือด
"ต้าซ่วย ผู้น้อยยินดีรับหน้าที่เป็นกองหน้า นำทัพออกจากค่ายไปจับกุมคนทรยศและตีโต้ขับไล่ศัตรูขอรับ!"
ว่านฟูจ่างของจูจวินนายหนึ่งก้าวขึ้นมาข้างหน้า ประสานมือรายงานต่อจูต้าซ่วยบนที่นั่งประธานด้วยน้ำเสียงหนักแน่นก้องกังวาน
ว่านฟูจ่างของจูจวินอีกนายหนึ่งก็ก้าวออกมาเช่นกัน เอ่ยสำทับว่า
"ผู้น้อยก็ยินดีเป็นกองหน้าเช่นกัน ขอต้าซ่วยโปรดอนุญาตด้วยขอรับ!"
นายทัพหมื่นนายทั้งสองคนนี้ ล้วนเป็นคนสนิทข้างกายของจูต้าซ่วย
ยามที่เห็นต้าซ่วยของตนตกอยู่ในที่นั่งลำบาก จึงพร้อมที่จะหลั่งเลือดพลีชีพเข้าช่วยเหลือ