กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 542 - คมดาบเกรียงไกร ไร้ผู้ต้านทาน!
ฟิ้ว!
เสียงลูกธนูแหวกอากาศดังสะท้อนขึ้น
ลูกธนูดอกหนึ่งที่เดิมทีหมายจะพุ่งปักเข้าใส่ร่างของต้ายา ครั้นเมื่อเสี่ยวเหมยพุ่งตัวเข้ามาขวาง หัวลูกธนูอันแหลมคมก็ฝังลึกเข้าไปในหัวไหล่ของเสี่ยวเหมยในทันที
โลหิตสาดกระเซ็น คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด
เสี่ยวเหมยที่ถูกยิงเข้าใส่ไม่อาจกลั้นเสียงร้องอันเจ็บปวดไว้ได้
ความเจ็บปวดอันรุนแรง ทำให้ต้องสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความทรมาน
เจ็บเหลือเกิน
ในชั่วพริบตานี้ ในใจของนางพลันเกิดความรู้สึกขึ้นมา ราวกับว่าตนเองจะต้องมาทิ้งชีวิตลง ณ ที่แห่งนี้เสียแล้ว
"เสี่ยวเหมย!"