เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 510 - สิ่งที่เรียกว่าอัจฉริยะ ก็คือเช่นนี้เอง!
ภายในขบวนรถของเซี่ยเหริน
รถม้าทั้งสี่คันเคลื่อนตัวต่อแถวกันดุจอสรพิษตัวยาว แล่นอยู่บนเส้นทางที่มุ่งหน้าสู่แดนใต้ของต้าจี้
ล้อรถหมุนวนบดขยี้พื้นดิน ไม่กล้าหยุดพักแม้เพียงชั่วขณะ
เพราะหากขบวนรถหยุดลง ผู้อพยพรอบข้างที่ดวงตาหิวโซจนเป็นสีเขียวจะกรูเข้ามารุมล้อมทันที
ตลอดเส้นทาง เซี่ยเหรินที่ขี่อยู่บนหลังม้า ได้กลิ่นเนื้อย่างโชยออกมาจากป่าข้างทางอยู่บ่อยครั้ง
ยามที่เขาเหลือบสายตามองไป มักจะเห็นข้างหม้อต้มของผู้อพยพมีเศษเสื้อผ้าของเด็ก และคราบเลือดเปรอะเปื้อนอยู่เต็มพื้น
เมื่อเห็นเช่นนี้ เนื้อที่ต้มอยู่ในหม้อของผู้อพยพเหล่านั้นคือสิ่งใด ย่อมกระจ่างชัดโดยไม่ต้องเอ่ยคำ
"กลียุคบัดซบนี้"
เซี่ยเหรินกัดฟันแน่น สบถด่าในใจอย่างเคียดแค้น