เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 508 - ขอยืมเสบียงไม่ได้ คิดจะปล้นชิงหรืออย่างไร!
เมื่อเซี่ยเหรินได้ยินคำบอกเล่าของอิ่งเริ่น จึงเข้าใจกระจ่างแจ้งในทันที
มิน่าเล่า เหล่าผู้อพยพตรงหน้าถึงไม่ได้แสดงท่าทีปองร้ายต่อคนของหมู่บ้านฝูหู่
มิหนำซ้ำยังช่วยหลีกทางให้อย่างกระตือรือร้น
ที่แท้เฉินชิ่งเจ้าของหมู่บ้านฝูหู่ผู้นี้ ก็คือมหาเศรษฐีใจบุญที่ตั้งเพิงแจกจ่ายโจ๊กให้แก่พวกเขานั่นเอง
เซี่ยเหรินพลันฉุกคิดขึ้นมาได้ในชั่วพริบตา ว่าเหตุใดอีกฝ่ายถึงตรงเข้ามาซักถามถึงที่มาและฐานะของฝ่ายตนในทันที
นั่นย่อมหมายความว่า อีกฝ่ายกำลังหมายตาเสบียงอาหารและสิ่งของจำนวนมหาศาลในรถม้าของเขานั่นเอง
ทว่าในเวลานี้ ตัวเขากับหุ่นยนต์เลียนแบบมนุษย์สายต่อสู้ทั้งสี่มิได้ปิดบังซ่อนเร้นพลังปราณของตนเอง
ทำให้อีกฝ่ายรับรู้ได้ว่า ฝ่ายเขามีระดับปรมาจารย์น้อยสองคนและก่อกำเนิดขั้นปลายอีกสามคน
ขุมกำลังทั่วไปย่อมไม่มีทางมีกำลังรบที่แข็งแกร่งปานนี้อย่างแน่นอน