เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 490 - แจกจ่ายบรรดาสมบัติ
คนที่อยู่ในภาพวาดนั้น ต่อให้ตู้จื่อเหิงกลายเป็นผีก็ยังจดจำได้ไม่มีวันลืม
คนผู้นั้น คือเซี่ยเหรินที่เคยทำร้ายจนเขาต้องสูญสิ้นความเป็นชายและไร้ทายาทสืบสกุล
แม้ว่าเซี่ยเหรินจะสวมหน้ากากหนังมนุษย์อยู่ ทว่าเขาก็ยังคงจำได้ในทันทีที่เห็น
เมื่อได้เห็นภาพวาดของเซี่ยเหริน บนใบหน้าของตู้จื่อเหิงก็ปรากฏจิตสังหารอันบ้าคลั่งขึ้นมาทันใด เขากำหมัดแน่น แววตาแผ่รังสีแห่งการเข่นฆ่าออกมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้น
ท่าทางเช่นนี้ ทำให้ทั้งเสี่ยวกงเหยียและเกาชางอี้ต่างก็ยืนตะลึงงันไป
ไม่เข้าใจว่าเหตุใดตู้จื่อเหิงถึงได้โกรธแค้นดุร้ายขึ้นมาถึงเพียงนี้เมื่อได้เห็นภาพวาดใบนั้น
"เรื่องของพวกเจ้า ข้ายินดีช่วยเหลือ เพียงแต่ร่องรอยของคนผู้นี้ไม่แน่นอน คงยากที่จะตามหาตัวเขาพบ"
หลังจากสงบสติอารมณ์ลงได้บ้าง ตู้จื่อเหิงก็กัดฟันแน่น เงยหน้ามองเสี่ยวกงเหยียและเกาชางอี้ตรงหน้า
ประจวบเหมาะกับที่เขาเองก็ต้องการสะสางบัญชีแค้นในอดีตกับเซี่ยเหรินอยู่พอดี