กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 487 - เสี่ยวกงเหยียผู้แตกสลาย
คนทั่วไปเวลาปวดท้องหนัก หากไม่กุมท้องก็มักจะเอามือกุมก้นไว้
ทว่าเสี่ยวกงเหยียแซ่เกาในยามนี้ กลับยกมือขึ้นกุมปากของตนเองไว้แน่นโดยสัญชาตญาณ
สิ่งนี้ทำให้เกาชางอี้เกิดข้อสันนิษฐานอันบ้าบิ่นขึ้นมาในใจทันที
หรือว่า...
ประเดี๋ยวเสี่ยวกงเหยียจะต้องขับถ่ายออกมาทางปาก...
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ หัวใจของเกาชางอี้ก็กระตุกวูบอย่างแรง
"ข้าทนไม่ไหวแล้ว..."
เสี่ยวกงเหยียแซ่เกาเอามือกุมปากไว้ เสียงดังลอดออกมาจากก้นเพื่อร้องขอหนทางแก้ไขจากเกาชางอี้ตรงหน้า
ทว่าเรื่องประหลาดพรรค์นี้ เกาชางอี้ไม่เคยได้ยินมาก่อนในชีวิต