เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 450 - ถอยเพื่อรุก!
หวังชุ่ยฟางตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก
นางไม่คิดเลยว่า เซี่ยเหรินจะตะโกนเสียงดังออกมาเช่นนี้ เดิมทีในความคิดของนาง ต่อให้เซี่ยเหรินปฏิเสธ อย่างมากก็คงแค่เอ่ยปฏิเสธเสียงเบาๆ เท่านั้น เพื่อไม่ให้รบกวนเจียงหว่านเอ๋อร์ที่กำลังนอนหลับพักผ่อนอยู่ในรถบ้าน จะได้ไม่เกิดปัญหาตามมา
แต่ในยามนี้ เซี่ยเหรินกลับไม่ทำตามแบบแผนที่นางคิดไว้ ชั่วขณะนั้นทำเอาหวังชุ่ยฟางตั้งรับไม่ทัน
ไม่นานนัก เจียงหว่านเอ๋อร์ก็ก้าวลงมาจากรถบ้าน แววตาแฝงความดุดันเย็นชา ไร้ซึ่งความอ่อนโยนและใจดีเหมือนในยามปกติ เพราะเจียงหว่านเอ๋อร์ไม่อาจยอมรับได้ที่สหายสนิทของตนจะกล้ามาคิดไม่ซื่อกับสามีของตนเอง
"พี่หว่านเอ๋อร์"
หวังชุ่ยฟางมองดูเจียงหว่านเอ๋อร์ที่เดินเข้ามา พยายามจะใช้ไมตรีจิตเข้าสู้ ทว่าเพิ่งเอ่ยไปได้เพียงสามคำ สิ่งที่ตอบรับกลับมาก็คือฝ่ามือฉาดใหญ่
"เพียะ"