กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 447 - ไม่พอ พวกมันก็สมควรตายด้วย!
"หากไม่ใช่เพราะความผิดของเจ้า คนในหมู่บ้านผิงโข่วของเราก็คงไม่ต้องกินเห็ดมีพิษจนตาย พยานและหลักฐานล้วนมีอยู่ครบถ้วน เรื่องนี้เจ้าปฏิเสธไม่พ้นหรอก ตอนนี้มีสองทางเลือกให้เจ้า หากไม่ชดใช้ด้วยชีวิต ก็จงส่งเสบียงสิ่งของและรถม้าทั้งหมดของพวกเจ้ามาชดใช้ให้พวกเราเสีย"
สหายแต่วัยเยาว์ของหู่จื่อชี้นิ้วตวาดใส่เซี่ยเหริน วาจาฟังดูเปี่ยมด้วยคุณธรรมความถูกต้อง ทว่าในหัวกลับคิดแต่จะปล้นชิงสิ่งของของเซี่ยเหริน
ม้าสี่ตัวและเสบียงสิ่งของอีกมากมาย หากแย่งมาไว้ในมือได้ การเดินทางหนีภัยแล้งในวันข้างหน้าก็ไม่ต้องทนหิวโหยอีกต่อไป
"ชดใช้ด้วยชีวิตอย่างไรเล่า"
มุมปากของเซี่ยเหรินยกขึ้นเล็กน้อย สีหน้าเต็มไปด้วยความขบขันระคนหยอกเย้า