เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 442 - หวังชุ่ยฟาง
แม้เซี่ยเหรินจะไม่รู้แน่ชัดว่าคนเหล่านี้คิดจะทำสิ่งใดกับหญิงลี้ภัยผู้นั้น
ทว่าเขามั่นใจเต็มสิบส่วนว่า สิ่งที่พวกมันกระทำย่อมไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน
เมื่อสิ้นเสียงคำสั่งของเขา อิ่งเริ่นและตุ้นซานที่อยู่ข้างหลังก็พุ่งทะยานออกไปดุจลูกศรหลุดจากแล่ง พริบตาเดียวก็ประชิดตัวกลุ่มผู้อพยพลี้ภัยตรงหน้า
ความเร็วนั้นรวดเร็วปานเงาสายหนึ่ง ทำให้เหล่าผู้อพยพลี้ภัยในที่นั้นยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกทั้งสองคนซัดจนล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้นอย่างหมดรูป
"ขอบคุณ..."
หญิงลี้ภัยมองดูเซี่ยเหรินด้วยแววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความซาบซึ้งใจ
จากนั้นก็ไม่อาจฝืนทนได้อีกต่อไป สติพลันดับวูบและหมดสลบไปบนพื้น
"พาหญิงคนนี้และทารกกลับไปยังค่ายพักชั่วคราวก่อน"
เซี่ยเหรินหันไปสั่งการอิ่งเริ่นและตุ้นซาน