กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 434 - พักแรมในหมู่บ้านร้าง
กวางป่าโตเต็มวัยตัวนี้หนักถึงสองถึงสามร้อยจิน
หากเป็นในโลกชาติก่อนของเซี่ยเหริน กวางป่าประเภทนี้คงหนักเพียงหนึ่งถึงสองร้อยจินเท่านั้น
ทว่าเมื่ออิ่งเริ่นแบกกวางป่าตัวนี้ขึ้นบ่า สีหน้ากลับไม่ปรากฏแววเหน็ดเหนื่อยแม้แต่น้อย
ประหนึ่งว่ากวางป่าที่แบกอยู่บนบ่านั้นเบาราวกับอากาศ เขาเดินตามหลังเซี่ยเหรินมุ่งหน้าไปยังทิศทางของขบวนรถตนเองอย่างกระชั้นชิด
ไม่นานนัก เซี่ยเหรินทั้งสองคนก็มาถึงขบวนรถของตน
ถนนใหญ่ที่พังทลายด้านหน้าได้รับการซ่อมแซมเสร็จสิ้นไปแปดเก้าส่วนแล้ว
อีกไม่เกินห้านาที ขบวนรถก็จะสามารถสัญจรผ่านเส้นทางนี้ไปได้
"ท่านพ่อ"
ต้ายาเห็นเซี่ยเหรินเดินกลับมาเป็นคนแรก จึงโบกมือร้องเรียกเซี่ยเหรินด้วยความตื่นเต้นดีใจ