กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 417 - สิ่งของที่ลัทธิไป๋หลิงมอบให้
เซี่ยเหรินไม่ได้เข้าไปก้าวก่าย ยืนนิ่งมองดูอยู่กับที่
และในความเป็นจริง มันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ
ชั่วเวลาไม่นาน ปรมาจารย์น้อยทั้งสองของกองกำลังร้อยศึกไร้พ่ายก็ลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ที่แตกต่างไปจากเดิมคือ ดวงตาของพวกเขากลับกลายเป็นสีแดงก่ำ เส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาราวกับไส้เดือนกระจายไปทั่วร่าง
สติสัมปชัญญะเดิมสูญสิ้นไปจนหมด หลงเหลือเพียงความกระหายในเลือดและเนื้ออย่างถึงที่สุด
ในลำคอยังส่งเสียงคำรามต่ำคล้ายสัตว์ป่าออกมาเป็นระลอก ดูราวกับเป็นศพเดินได้ชนิดพิเศษที่มีสติปัญญาอยู่บ้าง