เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 384 - ข้าวแม้แต่เม็ดเดียวก็ไม่เหลือไว้ให้!
ภายในค่ายทหารของกองทัพราชสำนัก
แม้ว่าราตรีจะล่วงเลยเข้าสู่ช่วงดึกสงัดแล้ว ทว่าภายในกระโจมใหญ่ของจั่วถูอ๋องยังคงเต็มไปด้วยเสียงดนตรีและการร่ายรำอันรื่นเริง
หญิงระบำสิบกว่านางที่มีผิวพรรณขาวผุดผ่องและเรือนร่างสะโอดสะอง กำลังร่ายรำอวดทรวดทรงอันเย้ายวนอยู่ภายในกระโจมใหญ่ ทำให้จั่วถูอ๋องและบรรดานายทหารระดับสูงของกองทัพราชสำนักต่างจับจ้องตาไม่กะพริบราวกับถูกสะกดจิต ในใจพลันเกิดความรัญจวนใจอย่างยิ่ง
ทว่าในเวลานี้ หนังตาข้างซ้ายของจั่วถูอ๋องกลับกระตุกถี่รัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ส่งผลให้สัญชาตญาณสัมผัสที่หกของเขาบังเกิดความรู้สึกไม่สงบและกระวนกระวายใจขึ้นมาในทันที
เสียง "เคร้ง" ดังขึ้นคราหนึ่ง
จั่วถูอ๋องวางจอกสุราในมือกระแทกลงบนโต๊ะตัวเล็กอย่างแรง
ด้วยแรงกระแทก ส่งผลให้น้ำสุราภายในจอกกระเซ็นกระจายออกมา