เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 378 - เสบียงอาหารหมดสิ้นหรือ? ไม่มีทางเสียหรอก!
แม้ว่าเหล่าคนตายของซือหม่าเซียวจะล้มตายไปจนหมดสิ้นแล้ว
ทว่าสำหรับเขาแล้ว คนตายเหล่านี้ตายไปก็ช่างปะไร อย่างมากวันข้างหน้าค่อยแอบฝึกฝนขึ้นมาใหม่อีกกลุ่มหนึ่งก็ย่อมได้
อีกทั้งเมื่อคนตายสิ้นชีพไปจนหมด กองทัพราชสำนักต่อให้ต้องการสืบสาวราวเรื่อง ก็ย่อมยากที่จะสืบหาต้นสายปลายเหตุได้
ดังนั้นหากมองในแง่หนึ่ง ซือหม่าเซียวจึงยินดีอย่างยิ่งที่ได้เห็นเหล่าคนตายแปดสิบกว่าคนใต้บัญชาของตนยอมสละชีพในสนามรบจนหมดสิ้น เพื่อไม่ให้เปลวเพลิงแห่งความสงสัยลุกลามมาแผดเผาถึงตัวเขาได้
จั่วถูอ๋องที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ประธานพลันจ้องเขม็งไปยังซือหม่าเซียวเบื้องล่าง ครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ จึงเอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น
"ตามที่เจ้ากล่าวมา เสบียงอาหารของพวกมันจะประทังไปได้นานเท่าใด"
"อย่างมากที่สุดเพียงครึ่งเดือนขอรับ!"
ซือหม่าเซียวค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ตอบรับด้วยสีหน้านอบน้อมอย่างยิ่ง
แผนการนี้ฉากหน้าดูเหมือนช่วยจั่วถูอ๋องจัดการกับเซี่ยเหรินบนยอดเขา