กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 373 - บอกแล้วว่าอย่าตะกละ! นึกเสียใจแล้วใช่หรือไม่
"เจ้าค่ะ"
เจียงหว่านเอ๋อร์พยักหน้ารับคำโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
นางหมุนตัวไปเก็บฟืน แล้วต้มน้ำในหม้อตามที่เซี่ยเหรินกำชับทันที
ต้ายาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
"ท่านแม่ ข้าช่วยท่านนะเจ้าคะ"
ส่วนเอ้อร์ยาและซานยาต่างลุกขึ้นจากม้านั่งตัวเล็ก เดินขนาบซ้ายขวาเข้ามาเกาะข้างกายของเซี่ยเหรินผู้เป็นบิดา ชะเง้อคอมองดูสิ่งของที่อยู่ในตะกร้าในมือของเซี่ยเหริน
ผ่านถุงพลาสติกสีขาว ทั้งสองคนก็มองเห็นสิ่งที่อยู่ข้างในทันที