กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 347 - ยามหิมะถล่ม ไม่มีเกล็ดหิมะใดเลยที่ไร้ความผิด!
เซี่ยเหรินยังไม่ทันได้เอ่ยปากแสดงท่าที
คนหมู่บ้านต้าเหอที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาก็พากันออกหน้าแทนพีกุ้นจื่อเสียแล้ว
"พี่เซี่ยเหริน นิสัยของพีกุ้นจื่อข้าย่อมรู้ดี ข้าขอเอาชีวิตเป็นประกัน เขาไม่มีทางทำเรื่องเลวทรามเช่นนั้นเด็ดขาด!"
"ข้าเห็นหลานชายคนนี้มาตั้งแต่เด็ก ข้าก็เชื่อใจเขา!"
"ข้าก็ยินดีเอาชีวิตเป็นประกัน ขอพี่เซี่ยเหรินโปรดให้ความเป็นธรรมแก่พีกุ้นจื่อด้วย!"
สมาชิกหน่วยลาดตระเวนหมู่บ้านต้าเหอที่อยู่ในเหตุการณ์ สิบคนมีถึงเก้าคนที่เชื่อใจพีกุ้นจื่อ
"ข้าขอขอบคุณทุกคน!"
พีกุ้นจื่อซาบซึ้งจนขอบตาแดงก่ำ