กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 327 - ให้มากเกินไปแล้ว!
เห็นโก่วหวากำลังจะกลายเป็นคนโชคร้ายคนแรก
เซี่ยเหรินที่ยืนซุ่มปกป้องซานยาอยู่ในมุมมืดก็ขยับตัว
ความเร็วรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด ไม่นานก็มาโผล่อยู่ข้างกายซานยา
จากนั้นมือข้างหนึ่งก็คว้าด้ามไม้ถูพื้นของซานยาเอาไว้ ราวกับคีมเหล็ก ทำให้ซานยาไม่สามารถขยับไปข้างหน้าได้แม้แต่คืบเดียว
ตอนแรกที่ซานยาเห็นว่ามีคนมาขวาง ใบหน้าเล็กๆ ของนางก็เต็มไปด้วยความโกรธ
แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นและเห็นว่าผู้มาเยือนคือบิดาเซี่ยเหริน ใบหน้าของนางก็เปลี่ยนเป็นความรู้สึกผิดและหวาดกลัวทันที
"ท่านพ่อ"
ซานยาก้มหน้าลง รีบปล่อยมือที่กำด้ามไม้ถูพื้นไว้แน่น แล้วถอยหลังไปหนึ่งก้าว
"ชักจะเล่นซนเกินไปแล้วนะ ดูสภาพเจ้าสิ ยังเหมือนเด็กผู้หญิงอยู่อีกหรือ"