กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 294 - เจ้าไม่ได้รู้สำนึกผิด แต่เจ้ารู้ว่าตนเองกำลังจะตาย!
เซี่ยเหรินนึกขึ้นได้ว่าหากตนเองมาสายกว่านี้ ครอบครัวของเขาอาจถูกหลิ่วหรูเยียนใส่ร้ายจนต้องโดนขับไล่ออกจากหมู่บ้านต้าเหอไปจริงๆ
ถึงตอนนั้น พวกเขาอาจจะต้องเอาชีวิตไปทิ้งก็เป็นได้
เมื่อคิดถึงตรงนี้ สายตาที่เขามองไปยังหลิ่วหรูเยียนจึงเต็มไปด้วยจิตสังหาร
หากไม่ใช่เพราะหลิ่วหรูเยียนยังมีประโยชน์อยู่บ้าง เขาคงชักดาบออกมากุดแขนกุดขานางไปแล้ว
"อย่าตีแล้ว อย่าตีแล้ว "
หลิ่วหรูเยียนวิงวอนเสียงหลง
ก่อนหน้านี้เคยโอหังเพียงใด ตอนนี้กลับดูน่าสมเพชเพียงนั้น