กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 272 - สายตาแปลกประหลาดของเหล่าผู้ลี้ภัย
มื้อเช้าวันนี้เหลาเถียนก็เป็นคนลงมือทำเช่นเคย เป็นบะหมี่เส้นตัดราดน้ำมันพริกชามใหญ่ เซี่ยเหรินกินจนปากมันแผล็บ ร้องตะโกนความสะใจอยู่ภายในใจ
เมื่อกินจนอิ่มหนำ เขาก็พักผ่อนชั่วครู่
พร้อมกับสั่งให้จางซานจัดเตรียมสิ่งของที่เขาต้องพกติดตัวให้พร้อม
เดี๋ยวพอเขาออกไปจากพื้นที่มิติ เขาก็จะไปโผล่ที่ถ้ำบนหน้าผานั้นทันที
แต่เขาไม่แน่ใจว่าจะมีชาวเป่ยหมานเฝ้าอยู่ปากถ้ำหรือไม่
หากมี เขาก็จะใช้ความเร็วสูงสุดจัดการพวกมันอย่างเงียบเชียบ
แต่หากไม่มี นั่นก็ถือเป็นเรื่องดีที่สุด
สิ่งที่เขากังวลมากที่สุดคือ กลัวว่าอ้าวกูจะยังคงดักรออยู่ที่ถ้ำบนหน้าผา
ขืนออกไปแล้วเจออ้าวกูเข้าจริงๆ เขาคงต้องตกอยู่ในเงื้อมมือของนางเป็นแน่