เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 266 - เผ่าตั่วเหยียน เฮยฉีเว่ย
เมื่อกองทหารม้าเฮยฉีเว่ยแห่งเผ่าตั่วเหยียนของชาวเป่ยหมานจัดทัพเตรียมออกเดินทาง เซี่ยเหรินและอิ่งเริ่นก็ควบม้าหนีออกมาได้สองลี้แล้ว
เสียงฝีม้าดังกึกก้อง ฝุ่นดินปลิวคลุ้ง
ทั้งสองสะบัดสายบังเหียนอย่างต่อเนื่อง เพียงเพื่อให้ม้าที่ขี่อยู่เร่งฝีเท้าให้เร็วยิ่งขึ้น
อย่างไรเสียที่นี่ก็ยังคงอยู่ใกล้กับค่ายทหารของเผ่าตั่วเหยียน โอกาสที่จะถูกตามทันยังคงมีอยู่
"นายท่าน ต่อจากนี้พวกเราจะไปที่ใด"
อิ่งเริ่นควบม้าเข้ามาเคียงข้างเซี่ยเหริน หันหน้ามาเอ่ยถาม
"เดินทางต่อไปข้างหน้าอีกสักสิบลี้ก่อน ถึงตอนนั้นค่อยเข้าไปพักผ่อนในแหวนมิติสักคืน"
เซี่ยเหรินชะงักไปเล็กน้อยแล้วเอ่ยอย่างมีระเบียบแบบแผน
เดินทางไปอีกสิบลี้ ระยะห่างจากค่ายทหารของเผ่าตั่วเหยียนก็จะถูกทิ้งห่างออกไปไม่น้อย