กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 244 - มิตรเก่ามาเยือนยามวิกาล
แม้กองทัพเป่ยหมานจะถอยทัพไปแล้ว
แต่พวกเขาไม่ได้ถอนกำลังออกจากพื้นที่รอบเมืองอวิ๋นเฉิงเลย
กลับนำกำลังมาปิดล้อมเมืองอวิ๋นเฉิงอย่างแน่นหนาหลายชั้น เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีชาวต้าจี้คนใดเล็ดลอดสายตาพวกเขาไปได้
ด้วยเหตุนี้ นายกองค่ายเมืองอวิ๋นเฉิงและผู้นำตระกูลใหญ่ทั้งห้าในเมือง ต่างส่งคนพยายามฝ่าวงล้อมออกไป แต่ทุกครั้งก็ต้องจบลงด้วยความพ่ายแพ้พินาศสิ้น
ดังนั้น เซี่ยเหรินจึงไม่ได้พาอิ่งเริ่นฉวยโอกาสฝ่าวงล้อมออกไป
ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากทำ แต่เขารู้ดีว่าด้วยสถานการณ์ในตอนนี้ ยากที่จะทะลวงวงล้อมของกองทัพเป่ยหมานออกไปได้
ส่วนเรื่องบาดแผลจากธนูที่หัวไหล่ของฉางซินเยว่