กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 240 - สงครามตีเมือง ลานบดเนื้อ!
การปรากฏรอยแตกบนกำแพงเมือง ทำให้ฝูงชนบนกำแพงเผยสีหน้าวิตกกังวล
โดยเฉพาะพวกที่มีนิสัยขี้ขลาดตาขาว ราวกับว่าในดวงตาของพวกเขาได้เห็นภาพทหารเป่ยหมานทะลวงเข้ามาจากรอยแตก แล้วก่อการสังหารหมู่อย่างบ้าคลั่งในเมือง
แม้แต่แม่ทัพกองร้อยบางคน เมื่อเห็นภาพนี้หัวใจก็ยังกระตุกวูบ
ส่งผลให้ในวินาทีนี้ ขวัญกำลังใจของทุกคนบนกำแพงเมืองฝั่งตะวันออกร่วงดิ่งลงทันที
ทหารรักษาเมืองบางคนถึงกับมีความคิดที่จะหลบหนีอยู่ในหัว
เพียงแต่ติดที่ไม่มีใครเป็นผู้นำ พวกเขาจึงต้องกดข่มความคิดนั้นเอาไว้ในใจ
มีคนเป็นทุกข์ ย่อมมีคนยินดี
ผู้ที่ยินดีที่สุดย่อมหนีไม่พ้นกองทัพเป่ยหมานฝั่งตรงข้าม