เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 207 - สถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับค่ายใหม่
"ไล่ตามไป อย่าปล่อยให้หมูป่ารอดไปได้แม้แต่ตัวเดียว"
เซี่ยเหรินออกคำสั่งทันที
จากนั้น ทุกคนก็ควบม้าไล่ตามไปอย่างรวดเร็ว
หมูป่าสามตัวตกใจกลัว วิ่งหนีออกจากพุ่มไม้โดยไม่เหลียวหลัง มุ่งหน้าเตลิดไปทิศทางตรงกันข้ามอย่างสุดชีวิต
เซี่ยเหรินเพ่งสายตามอง พบว่าหมูป่าสามตัวนั้นล้วนเป็นหมูป่าที่โตเต็มวัยแล้ว
เพียงแต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกแปลกใจก็คือ ภัยแล้งดำเนินมานานหลายปีเพียงนี้ หมูป่าด้านนอกส่วนใหญ่ล้วนมีสภาพผอมแห้งจนเห็นกระดูก
แต่หมูป่าสามตัวเบื้องหน้านี้ กลับอ้วนทวนสมบูรณ์ ราวกับว่าภัยแล้งไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตประจำวันของพวกมันแม้แต่น้อย
เซี่ยเหรินควบม้าวิ่งนำหน้าสุด หยิบหน้าไม้ทดกำลังออกมาทันที
เมื่อระยะห่างจากหมูป่าตัวหนึ่งเหลือไม่ถึงร้อยก้าว