กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 193 - ค่ายทหารม้าเบาเป่ยหมาน
ใกล้พลบค่ำ
ภายในค่ายกักกันผู้ป่วยไข้ทรพิษ
อาหารสี่ร้อยจินและน้ำหนึ่งร้อยจินที่เรียกร้องมาจากกองคาราวานหมู่บ้านต้าเหอ ถูกแจกจ่ายเสร็จสิ้นแล้ว
ชายชราหลังค่อมในฐานะหัวหน้า เขาและลูกน้องคนสนิทได้ส่วนแบ่งก้อนใหญ่ ส่วนผู้ป่วยไข้ทรพิษคนอื่นๆ ได้ส่วนแบ่งเพียงเล็กน้อย
ดังนั้นผู้ป่วยไข้ทรพิษส่วนใหญ่ในที่แห่งนี้ แต่ละคนจึงได้รับเนื้อเนื้อม้าตากแห้งขนาดใหญ่กว่าเล็บมือเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
แม้หลายคนจะมีความคับแค้นใจ แต่เนื่องจากเกรงกลัวบารมีของกลุ่มชายชราหลังค่อมจึงไม่กล้าก่อเรื่อง ทำได้เพียงกล้ำกลืนความไม่พอใจลงท้องไปประดุจฟันที่ถูกบดขยี้
ขณะที่ชายชราหลังค่อมและลูกน้องคนสนิทกำลังดื่มด่ำกับอาหาร